Ο Σέντζας, που υπήρξε το έργο της προτίμησης του ίδιου του συγγραφέα, είναι ίσως η σημαντικότερη δημιουργία του Παντελή Χορν. Πρωτοπαίχτηκε στη σκηνή του θεάτρου "Κεντρικόν" στις 22 Μαΐου του 1925, απ' το θίασο του Αιμίλιου Βεάκη και του Χριστόφορου Νέζερ. Το 2002 περίπου 80 χρόνια μετά ανεβαίνει από το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου.
Δέκα πρόσωπα πλαισιώνουν τον Σέντζα, δέκα ρόλοι μοιρασμένοι με γεωμετρική συμμετρία.
Ο Σέντζας, πλούσιος τραπεζίτης από την Κωνσταντινούπολη, θα φέρει μεγάλη αναταραχή στην αλλοπρόσαλλη κοινωνία ενός χωριού, σε κάποιο ελληνικό νησί,  όπου και φιλοξενείται. Χωρισμένος από τη γυναίκα του - λόγω ανικανότητας -  καταφεύγει σ΄ αυτόν τον τόπο, για να κρύψει  το πρόβλημά του.  Αρχίζει λοιπόν να ψευδολογεί για τον ανδρισμό του προκαλώντας ταραχή στις γυναίκες  του χωριού.
Το μυστικό του δεν το ξέρει κανένας, εκτός από το πραματευτή του χωριού - πραγματικό εκμαυλιστή των γυναικών -  γι΄ αυτό και ο τραπεζίτης χρησιμοποιεί την οικονομική του άνεση, για να διατηρήσει την εικόνα που θέλει να έχει.
Ταυτόχρονα εξαγοράζει με χρήμα και τη σιωπή των "αρχών" του νησιού -του εκκλησιαστικού επιτρόπου, του δασκάλου, του γιατρού, του κοινοτάρχη.
Στην κωμωδία αυτή, όλοι και όλες, με μόνη εξαίρεση τη Μαρίτσα, φορούν  το προσωπείο της αλήθειας και της τιμιότητας. Και ο Σέντζας φοράει  προσωπείο, όχι όμως για να εξαπατήσει τους άλλους, αλλά και τον εαυτό του.
Ο Παντελής Χορν καυτηριάζει την υποκρισία και τη διαφθορά της ΄΄ευυπόληπτης΄΄ κοινωνίας, την εξαγορά συνειδήσεων και ηθικών αξιών, σκιαγραφώντας με χιούμορ αληθινές καταστάσεις.

ΜΑΚΕΤΕΣ ΣΚΗΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΩ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΣΚΗΝΙΚΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ