Βλέπω παράξενο και παράδοξο μυστήριο, ποιμένες, αντί να παίζουν με τις φλογέρες τους κάποιο μελωδικό σκοπό, ψάλλουν ουράνιο ύμνο και γεμίζουν με τους ήχους τους τα αυτιά μου. Ψάλλουν άγγελοι και ανυμνούν αρχάγγελοι, υμνούν τα Χερουβίμ και δοξολογούν τα Σεραφίμ. Όλοι πανηγυρίζουν γιατί βλέπουν το Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους ουρανούς. Βλέπουν Εκείνον που είναι πάνω στον ουρανό, να βρίσκεται κάτω στη γη λόγω της οικονομίας του για τον άνθρωπο, και τον άνθρωπο που είναι στη γη, να βρίσκεται ψηλά στον ουρανό εξαιτίας της φιλανθρωπίας του Θεού.
Ιωάννης Χρυσόστομος

"Πού να σε κρύψω γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;
σε ποιό νησί του ωκεανού σε ποιά  κορφή ερημική;
Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ' άδικο φωνάξεις
ξέρω πως θα χεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,
που μες τα βρόχια της οργής  ταχιά θε να σπαράξεις.
Συ θα `χεις μάτια γαλανά, θα `χεις κορμάκι τρυφερό
θα σε φυλάω από ματιά κακή και από κακό καιρό,
από το πρώτο ξάφνιασμα της ξυπνημένης νιότης.
Δεν είσαι συ για μάχητες, δεν είσαι συ για το σταυρό.
Εσύ νοικοκερόπουλο, όχι σκλάβος  ή προδότης.
Κι αν κάποτε τα φρένα σου το δίκιο φως της αστραπής
κι αν η αλήθεια, σου χτυπήσουνε, παιδάκι μου, να μην τα πεις.
Θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν.
Δεν είναι  αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής.
Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν!".
Κώστας Βάρναλης.