Ανοιχτές
Επιστολές του
Πολύδωρου Παραμυθέα
Μνήμες ορμητικά ήρθαν και γέμισαν την καρδιά μου! Μνήμες αλλόκοτες, βαθιά προετοιμασμένες να χτίσουν το αύριο.
Καταφθάνω στην πόλη σας Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2015
Η επιθυμία μου αυτή…  ( παράξενη μετά από τόσα χρόνια ) όπως και πολλά άλλα εξηγούνται με βάση τον αστρολογικό μου χάρτη.  Εγώ πιστεύω όμως ότι πρόκειται για ένα "τάμα" μια εσωτερική ανάγκη που πρέπει να εκπληρώσω.
Πιστεύω επίσης ότι πολλά θα άλλαξαν ,  κάποια όμως μένουν   απαράλλαχτα  σαν να μην τα άγγιξε ο αιώνας της εκμετάλλευσης .  Μιλώ για τα θέλω μας, τις επιθυμίες μας αυτά που ο παππούς μου συνήθιζε να τα λέει ….. κάπως έτσι:
Ακακίας λιμάνι
Χαραλάμπους άσμα
ρήσεις και κράσος
πελώριου γέρου αγκάλιασμα
Εννοούσε  την περιοχή, που κάπου εκεί κοντά ήταν το σπίτι μας.  Βοηθήστε να βρεθώ στο πατρικό μου . Μια ευκαιρία θέλω  να τα βρούμε εγώ και εσείς φίλοι της καρδιάς μου …. αφού στο μέλλον θα' μαστε  μαζί στο παραμύθι  που θα χτίσουμε.

Με εκτίμηση
Ο παντοτινός φίλος της πόλης μας.

Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες  των ΜΜΕ
Με ιδιαίτερη χαρά πληροφορήθηκα, ότι δημοσιεύσατε την επιστολή, που έστειλα πρόσφατα στον αξιότιμο κ. Δήμαρχο. Ευχαριστώ πολύ εσάς αλλά  και τη Δημοτική αρχή που ενδιαφέρθηκε και σας την προώθησε. Έτσι μου δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνήσω μαζί σας, μιας και στις μέρες που ζούμε, το ύψιστο έργο της πληροφόρησης γίνεται με ταχύτατο τρόπο από τα ΜΜΕ. Η καθημερινή επαφή που έχετε με τους κατοίκους της Καλαμπάκας, ίσως να φανεί χρήσιμη, καθώς μπορεί να δώσει λύσεις στα αναπάντητα ερωτήματά μου.
Από τις σπάνιες φορές που ο παππούς μου μιλούσε χωρίς να χρησιμοποιεί χρησμούς, έλεγε για τα χρόνια που έζησε στην Καλαμπάκα. Θυμόταν, που με μια ανάσα έφτανε ως το σχολειό και στη Μεγάλη Εκκλησιά, που ακούραστος σκαρφάλωνε σε δέντρα και βράχους και περπάταγε με λουστρίνια και ατσαλάκωτο κουστούμι με τους φίλους πηγαίνοντας πάνω κάτω συζητώντας τα όνειρά τους. Στο μυαλό του κλωθογύριζαν πολλά τραγικά και ευχάριστα.
Καθώς μιλούσε για τους φίλους του, αναφερόταν σε  κάποιον, αρκετά μικρότερό του και χωρίς να λέει το όνομά του, έπαιρνε εκείνο το ύφος του ρήτορα και έλεγε τον περίεργο χρησμό του!
Καλαμπάκας γέννημα - θρέμμα
αλλά και βλάχικο αίμα.
Ζωσιμάδων ευεργετών
του νου καλλιέργεια.
Σε Βορρά και Νότο
ακούραστη ενέργεια.
Με την πολυπόθητη άφιξή μου στην Καλαμπάκα, θα ήθελα να συναντήσω τον καλό του φίλο. Ποιος να είναι άραγε;
Έχοντας διαπιστώσει τις καλές σας προθέσεις, προωθήστε αυτή την επιστολή στους φίλους της καρδιάς μου - πολίτες της Καλαμπάκας - για να βοηθήσουν κι αυτοί να ρίξω φως στα μυστήρια λόγια του παππού, που τόσα χρόνια σημαδεύουν τη ζωή μου. 
Ίσως μερικοί αναρωτιούνται, γιατί δεν αναφέρω το όνομά μου. Θα γίνει σύντομα κι αυτό. Αν και οι σχέσεις των ανθρώπων δεν ορίζονται ούτε από ονόματα, ούτε από σύνορα.
Προς το παρόν νιώθω περήφανος υπογράφοντας
Ο παντοτινός φίλος της πόλης μας!
Υ.Γ
Σας παρακαλώ, αν έχετε κάποια πληροφορία για το πρόσωπο αυτό, να την αποστείλετε στην ηλεκτρονική μου διεύθυνση:
pantotinos.filos@gmail.com

Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες των ΜΜΕ
Σας ευχαριστώ για μία ακόμη φορά για το ενδιαφέρον σας και την προβολή της επιστολής  μου. Ξέρω καλά ότι το αίτημά μου φαντάζει ανόητο σε βαθμό που μπορεί να παρερμηνευτεί. Ωστόσο όμως στις μέρες που ζούμε, λίγη φαντασία δε βλάπτει. 
Ο λόγος που επιθυμώ να επικοινωνήσω και πάλι με τους πολίτες της Καλαμπάκας  είναι για ένα άλλο πρόσωπο, ξεχωριστή προσωπικότητα  απ΄ όσο θυμάμαι έλεγε ο παππούς μου, σχεδόν συνομήλικό του, τον οποίο θα ήθελα κι αυτόν να συναντήσω, αν βέβαια  ζει ή τουλάχιστον κάποιον από τους οικείους του.
Έλεγε ότι πολλές φορές πήγαιναν στους βράχους των Μετεώρων και κοιτώντας απ΄ εκεί  ψηλά θαυμάζοντας τη γύρω θέα, ένιωθαν  πάντα σα να σιμώνουν  στο Θεό, και πώς αν είχαν την αφοβιά να σηκώσουν ψηλά τα χέρια, θα άγγιζαν τα δάχτυλά τους την άκρη του θρόνου Του.
Και όταν τον ρωτούσα για το όνομα του φίλου του, χρησιμοποιώντας πάλι εκείνους τους περίεργους χρησμούς έλεγε γι' αυτόν :
Στων Ρωμαίων τον δέκατο
σεργιανίζει το όνομά του!
Από την Αρχαία Ελλάδα πήρε συνοδοιπόρο του,
έργο του Σοφοκλή.

Για ακόμη μία φορά σας ευχαριστώ
Ο παντοτινός φίλος της πόλης μας
Υ.Γ
Σας παρακαλώ, αν έχετε κάποια πληροφορία για το πρόσωπο αυτό, να την αποστείλετε στην ηλεκτρονική μου διεύθυνση:
pantotinos.filos@gmail.com

Αγαπητή κυρία Αντιδήμαρχε Πολιτισμού Δήμου Καλαμπάκας
Μετά από το ενδιαφέρον που όπως πληροφορήθηκα δείξατε για τις ίσως παράξενες επιστολές μου κι επειδή  ο χρόνος της άφιξής μου στην Καλαμπάκα πλησιάζει, αποφάσισα να επικοινωνήσω μαζί σας για να ξεδιαλύνω όσο μπορώ το θολό τοπίο που άθελά μου προκάλεσα. 
Πρώτα απ΄ όλα να σας παρουσιαστώ : ονομάζομαι Πολύδωρος Παραμυθέας, κατάγομαι από την Καλαμπάκα όπως το έχετε διαπιστώσει από τις προηγούμενες επιστολές μου και διαμένω στην Αθήνα. Η εργασία μου έχει σχέση με τον πνευματικό χώρο. Είμαι παραμυθάς. Γυρίζω, μαζεύω παραμύθια και με πολλή αγάπη τα δίνω στον κόσμο και ιδιαίτερα στα παιδιά. Πρόσφατα κυκλοφόρησα και βιβλίο που θα το χαρίσω στη πόλη όταν με το καλό θα έρθω.  Πολλοί φίλοι μου βέβαια με φωνάζουν παραμυθά με την άλλη έννοια του ψεύτη ,λόγω της συνήθειας που κληροδότησα από τον παππού μου να μεταφέρω στους συνομιλητές μου τους χρησμούς του προγόνου μου.  Πιστέψτε όμως,  λύσεις ψάχνω και όχι να προβληματίζω τον κόσμο.  Όλοι εσείς αν είχατε στα χέρια σας τέτοιους χρησμούς τι θα κάνετε;
  Για παράδειγμα,  σε κάποιες συζητήσεις ο παππούς μου  μιλούσε  για κάποιους  ανθρώπους της  Καλαμπάκας εκείνα τα όμορφα χρόνια και με περίεργο στόμφο έλεγε:

Μείγματα 50  αστέρων βοήθησαν την πόλη μας!

Εσείς τι θα καταλαβαίνατε; Πληροφορήστε και τους πολίτες μήπως μπορούν να απαντήσουν.
Επιθυμία μου είναι τις μέρες που θα μείνω στην Καλαμπάκα να με βοηθήσετε εσείς ή όποιοι πολίτες μπορούν,  για να βρω επιτέλους τη  λύση στα ανυπόφορα πλέον αναπάντητα ερωτήματα.  Αν στα χέρια σας έχετε οποιαδήποτε άλλη ιδέα παρακαλώ να με ενημερώσετε.
Ας γίνουμε λοιπόν όλοι μαζί "παράξενοι" παραμυθάδες και  με το μαγικό κλειδάκι της αγάπης και της αλληλεγγύης, ας ξεδιαλύνουμε το μύθο γύρω από τον παππού μου και να φτιάξουμε το δικό μας παραμύθι , αυτό ,  που θα ταιριάζει στις καρδιές όλων εμάς που θέλουμε να είμαστε φίλοι.
Με αγάπη
Ο παντοτινός φίλος σας
Πολύδωρος Παραμυθέας

kinigi.kal@gmail.com
Η τελευταία επιστολή του Πολύδωρου Παραμυθέα

Αγαπημένοι μου φίλοι
Απευθύνω την τελευταία επιστολή,  σε σας που χτίζετε το αύριο.
Σε σας που αποτελείτε το μέλλον του τόπου μας.
Ξέρετε απέχω πολύ από την γενιά σας, αφού γεννήθηκα στις 10 Αυγούστου του 1957. Ωστόσο αισθάνομαι πολύ κοντά σας. Αισθάνομαι κοντά στη σκέψη σας, στα συναισθήματά σας, στις ανησυχίες σας.
Από πληροφορίες που πήρα από το Θεατρικό Εργαστήρι ΄΄ Επί Σταγών ΄΄,  η ανταπόκριση στο κάλεσμά μου είναι μεγάλη και από ότι φαίνεται, θα αποτελέσετε το βασικό στήριγμα στην έρευνά μου.  Παρεμπιπτόντως,  πολύ σφιχτοί στα λόγια τους ήταν οι άνθρωποι του ΄΄Επί Σταγών΄΄. Σαν κάτι να ήθελαν να κρύψουν.
Αισθάνομαι, ότι μαζί θα συνεχίσουμε, αυτό που χρόνια τώρα ξεκίνησαν οι πρόγονοί μας.  Να βγούμε από μία αδιάφορη στάση ζωής και να αποφασίσουμε όλοι μαζί, για την πορεία  της τοπικής κοινωνίας. Θα αναρωτιέστε, αν είμαι πολιτικός και συχνά υπόσχομαι χωρίς αντίκρισμα. Αντιθέτως. Ψάχνω το  κάτι. Αυτό που θα κάνει την πόλη μας διαφορετική, ξεχωριστή. Αυτό θέλω και αυτό θα ψάξουμε μαζί!
Πληροφορήθηκα επίσης, ότι την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου και ώρα 20:00 θα συγκεντρωθείτε στην πλατεία Ρήγα Φεραίου, για κάποια αποκριάτικη εκδήλωση. Γνωρίζω επίσης, ότι δημιουργήσατε και πολλές ομάδες, για να  αναζητήσετε τις λύσεις των παράξενων λόγων του παππού μου.  Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής και χαρούμενος γι αυτό. Είμαι ευτυχής και για ένα επιπλέον λόγο,  γιατί  έχω προσκληθεί κι εγώ.
Επιτέλους θα σας συναντήσω.  Έχω υπερβολικό άγχος, σε σημείο που δεν μπορώ να βάλω σε τάξη το μυαλό μου και μπερδεύω τα λόγια μου. Σαν τον παππού μου, που μιλούσε με χρησμούς. Παίρνω λοιπόν την ευκαιρία, να σας μιλήσω για κάτι αξιοπερίεργο, που έχετε στην πόλη σας και για το οποίο συνεχώς μιλούσε ο παππούς μου,  αλλά  δεν μπόρεσα ποτέ να αντιληφθώ τι είναι.  Χαρακτηριστικά έλεγε:
Ψιλόλιγνης μοναχοκόρης πέτρωμα από Ποσειδώνος χτύπημα.
Τον χρησμό αυτόν τον έδωσα και στο Θεατρικό Εργαστήρι, αλλά οι άνθρωποι εκεί μου φάνηκαν κάπως άσχετοι, για  να μην πω αδιάφοροι για τις ερμηνείες των χρησμών.  Γι αυτό κάνω έκκληση σε σας, να με βοηθήσετε.
Ξέρετε τι μου είπαν;  Ότι η λύση του χρησμού θα είναι το εισιτήριο, για να μάθετε από πού θα ξεκινήσει η έρευνα το Σάββατο, στις 2:30 το μεσημέρι.
Βάλτε τα δυνατά σας και καλή αντάμωση την Παρασκευή το βράδυ.      
Ο παντοτινός φίλος σας
Πολύδωρος Παραμυθέας