Uncategorized

Ευγένιος Τριβιζάς

Ένα βράδυ, στην άκρη μιας παλιάς σκακιέρας, συναντιούνται κρυφά η λευκή βασίλισσα και ένας μαύρος αξιωματικός και δραπετεύουν από τη σκακιέρα με το τρένο των πλήκτρων, ακολουθώντας το ασημένιο μονοπάτι μιας φεγγαραχτίδας. Χωρίς τον μαύρο αξιωματικό και τη λευκή βασίλισσα, το παιχνίδι δεν μπορεί να συνεχιστεί. Τα υπόλοιπα πιόνια είναι αποφασισμένα να βρουν και να τιμωρήσουν σκληρά τους ασυλλόγιστους δραπέτες. Έτσι, ξεκινάει μια συναρπαστική περιπέτεια σε κόσμους μαγικούς και τόπους μακρινούς, καθώς κυνηγημένα από ένα γεράκι χωρίς σκιά, τα δύο παράτολμα πιόνια προσπαθούν να βρουν τον γλάρο των ονείρων, που θα τα οδηγήσει στην επτάχρωμη πύλη του ουράνιου τόξου.
«Όλοι κάποιες στιγμές νιώθουμε την ανάγκη να δραπετεύσουμε από την καθημερινότητά μας και τους ρόλους που είτε μας έχουν επιβάλει άλλοι είτε έχουμε επιβάλει οι ίδιοι στον εαυτό μας. Κι αν δεν το κάνουμε, το φανταζόμαστε. Γι’ αυτό κατά κάποιον τρόπο, λοιπόν, είμαστε όλοι μας δραπέτες κάποιας σκακιέρας».

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Μια φορά και έναν καιρό, ήταν 25 στρατιωτάκια, όλα φτιαγμένα στο ίδιο καλούπι από μια παλιά μολυβένια κουτάλα. Ο τεχνίτης τα είχε ζωγραφίσει πολύ όμορφα! Είχε κάνει κόκκινες τις στολές τους και μαύρα τα παντελόνια τους και πράσινα τα καπελάκια τους με ένα κόκκινο φτερό.
Το ένα όμως στρατιωτάκι από λάθος είχε μόνο ένα πόδι. Παρόλα αυτά το κουτσό στρατιωτάκι στεκόταν όρθιο όπως τα αλλά που είχαν δυο πόδια. Ο τεχνίτης ενθουσιασμένος από τους μικρούς στρατιώτες που έφτιαξε τους αράδιασε στη βιτρίνα του μαγαζιού με τέτοιο τρόπο που έδιναν την εικόνα ενός μικρού στρατού.
Κάποια μέρα ένα ανδρόγυνο αφού θαύμασε αρκετή ώρα την βιτρίνα με τα στρατιωτάκια μπήκε στο μαγαζί και τα αγόρασε όλα για να τα κάνει δώρο στη γιορτή του μικρού τους γιου. Ο μικρός μόλις άνοιξε το κουτί και αντίκρισε το μικρό στρατό έβγαλε μια φωνή από την χαρά του.
“Αχού τι ωραία στρατιωτάκια, σας ευχαριστώ που για το δώρο, θα τα βάλω αμέσως κάτω να παίξω. “

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ

Η ιστορία του μικρού πρίγκιπα είναι ένα μαγικό παραμύθι γραμμένο για μεγάλους και μικρούς. Είναι ένα παραμύθι διαχρονικό, αφού εδώ και 54 χρόνια αφήνει με τον ίδιο τρόπο άφωνους από συγκίνηση όσους το διαβάζουν.
Ο μικρός πρίγκιπας μέσα από τις δροσερές αναμνήσεις του ταξιδιού του ξετυλίγει μπροστά στα μάτια ενός πιλότου όλη την επιπολαιότητα την υπεροψία, τη μιζέρια, τη δίψα για εξουσία για λεφτά τη μοναξιά των ανθρώπων.
Απλά χωρίς διδακτικού τόνου, χωρίς μελοδραματισμούς και υπερβολές κάθε περιγραφή του μικρού πρίγκιπα κάθε συζήτησή του είναι μάθημα ζωής. Μια συνεχής αναζήτηση για την αλήθεια.

ΛΟΥΙΣ ΚΑΡΟΛ

Ήταν ένα ζεστό καλοκαιριάτικο απομεσήμερο . Η Αλίκη ήταν σε ένα δάσος και έπαιζε και τραγουδούσε αλλά άρχισε να βαριέται αφόρητα. Ξαφνικά ένα λευκός κούνελος πέρασε με ιλιγγιώδη ταχύτητα από μπροστά της και χωρίς δεύτερη σκέψη αυτή τον ακολούθησε.
Όμως ο κούνελος εξαφανίστηκε γρήγορα μέσα στην κουνελότρυπα και η Αλίκη που έτρεχε πίσω του , ένιωσε την γη να φεύγει κάτω από τα πόδια της και έπεσε στο κενό…!
Όσο ποιο βαθιά έπεφτε η Αλίκη μέσα στην κουνελότρυπα , έβλεπε διάφορα πράγματα γύρω της που είχε την ευκαιρία να τα πιάσει , να τα μυρίσει , αλλά και να τα δοκιμάσει : τα τεράστια και νόστιμα μανιτάρια, τα επιβλητικά και σκληρά τραπουλόχαρτα και πολλά άλλα που τραβούσαν την προσοχή της!
Και έτσι έπεφτε….. έπεφτε… και έπεφτε…. όπου έσκασε κάτω με δύναμη! Και έσπασε σε 3κομμάτια….χωρίστηκε! Η μικρή Αλίκη χωρίστηκε σε 3 κοριτσάκια , τελείως διαφορετικά μεταξύ τους:
το Σώμα, το Μυαλό, και την Καρδιά!
Η Αλίκη εισέρχεται στην Χώρα των Θαυμάτων, ένα κόσμο ζωόμορφων πλασμάτων ή ενσαρκωμένων μορφών όπως τα τραπουλόχαρτα . Μόνες ανθρώπινες μορφές αυτή και ο Καπελάς. Η συμπεριφορά του καπελά δεν διαφέρει και πολύ από το ρόλο των ζώων , συνεπώς η Αλίκη είναι ο μόνος άνθρωπος . Από όλο αυτό το ταξίδι της εχει καταλάβει ότι λείπει η έννοια της λογικής , της συνέπειας , του νοήματος και πρωταρχικό ρόλο έχουν οι ανατροπές. Με λίγα λόγια η Αλίκη ενηλικιώνεται. Η σταθερότητα και η ασφάλεια του παιδικού κόσμου καταρρίπτεται …Η ίδια άλλαξε υπερβολικά μικραίνει και ψιλώνει .Όταν μεγαλώνει νιώθει δυνατή και όταν μικραίνει αισθάνεται αδύναμη… παρόλα αυτά όμως πάλι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ούτε τα ύψη , ούτε τα βάθη…. ! Με όλες αυτές τις αλλαγές καταλήγει και η ίδια να αναρωτιέται “ποια είναι….”
Ξαναβρίσκει ποια είναι μόνο όταν επιστρέφει στον πραγματικό κόσμο, επανέρχεται στον κόσμο της παιδικότητας, εκεί που όλα είναι σταθερά και χωρίς ανατροπές !

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Σακελλάριος – Γιαννακόπουλος

Το Θεατρικό Εργαστήρι ΄΄ Επί Σταγών ΄΄ με σεβασμό απέναντι στο μεγάλο Βασίλη Λογοθετίδη και στους συγγραφείς Αλέκο Σακελλάριο και Χρήστο Γιαννακόπουλο, μεταφέρει στη θεατρική σκηνή το έργο ΄΄ Ένας ήρωας με παντούφλες ΄΄
Ο απόστρατος στρατηγός Λάμπρος Δεκαβάλας με λαμπρό και ένδοξο παρελθόν στα πεδία των μαχών, ζει με τη γυναίκα του Ειρήνη και την κόρη του Πόπη στα όρια της φτώχειας, ξεπουλώντας ό,τι έχουν και δεν έχουν για να πληρώσουν το λογαριασμό της Ηλεκτρικής Εταιρίας. Μια μέρα ο πλούσιος εξάδελφος του Απόστολος του ανακοινώνει ότι η πατρίδα θα τον τιμήσει με ένα άγαλμα που θα στηθεί στην πλατεία έξω από το σπίτι του. Ο Λάμπρος είναι κατασυγκινημένος…
Ο «Ήρωας με παντούφλες» αγαπήθηκε από το κινηματογραφικό κοινό και το πνεύμα του παραμένει αναλλοίωτο και στη μεταφορά του στο θέατρο. Πρόκειται για εγγυημένη διασκέδαση, σε μια θεατρική εξόρμηση παρέα με τους φίλους σας!
Ο Λάμπρος Δεκαβάλας έρχεται με το σπαθί του αλλά και τις παντούφλες του.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•